SiberBulucu.Com

OSMAN ÇAKMAK

Ne zaman bu kadar bozulduk biz?

Ne ara en yakınımızı bile tanıyamaz hale geldik?

Sadece sokaklar değil, yüzler de karardı.

Vicdanlarımız pas tuttu, yüreklerimiz küflendi.

Ve fark ettik ki: bizler ahir zamanın zakkumlarıyız.

Yeşil de biziz, diken de. Gül de biziz, kaktüs de…

 

Kötülük organize, adeta bir ordu gibi.

Arsızlar, uğursuzlar, soysuzlar yol alıyor dimdik.

Ve biz…

Biz doğru olmanın ağırlığıyla eğilmiş omuzlarımızla

suskun, şaşkın ve yorgunuz.

 

Bu mudur namuslu yaşamanın bedeli?

Bu mudur dürüstlüğün karşılığı?

Ustam, bu dünyayı bize dar eden kim?

Kim bu omurgasızlar?

Kim bu sofrayı sadece kendine kuran açgözlüler?

Ve neden biz hep dış kapının mandalıyız?

 

Ama umudu bırakma ustam.

Çünkü insan dediğin

düştüğü yerden kalkar,

öldüm dediği yerde yeniden doğar.

 

Yeter ki gönlünü şeytana kiraya detaylı ⇒

Alıntının kaynağı: KobiPostasi.Net

BorsaEkonomiFinans